• 1
  • 2
  • 3
Text Size

Loek's verhaal

Soms is het fijn om jouw verhaal te delen, zowel voor jezelf, als voor lotgenoten. Gelijk een mooie manier om je familie en vrienden up-to-date te houden en een herinnering voor jezelf.
Zeer zeker ook de positieve verhalen zijn hier van harte welkom!
Wanneer je hier ook wilt bloggen kun je mij via het contactformulier om een inlog mogelijkheid vragen.
Als je met een Ipad wilt bloggen kan dat niet direct via safari maar kun je wel bv. Blogsy App gebruiken.

  • Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Categories
    Categories Displays a list of categories from this blog.
  • Tags
    Tags Displays a list of tags that has been used in the blog.
  • Bloggers
    Bloggers Search for your favorite blogger from this site.
  • Team Blogs
    Team Blogs Find your favorite team blogs here.
  • Login
Posted by on in Ervaringen
  • Font size: Larger Smaller
  • Hits: 541
  • 3 Comments
  • Print

Spannend

Ik heb een paar keer contact gehad met de arts die mij wil opereren. Precies, die mij wil opereren. Hij doet zelf de planning en in de vakantiemaand hebben ze maar één operatiekamer ter beschikking, voor de KNO dan. Hij is zelf ook een paar weken weg. Zijn collega kan het ook doen maar hij wil mij zelf opereren, op zich ook een goed teken. Dus wordt het 5 september. Spannend. Dan een brief van het ziekenhuis, de operatie wordt uitgesteld. Weer bellen, we hadden toch duidelijk een datum afgesproken. Klopt maar er komt iemand tussen, een spoedgeval. Maar dan hoef ik toch geen 14 dagen te wachten? 14 dagen, nee hoor het is maar één week. De dame die ik aan de telefoon heb kleurt rood tot in mijn schermpje. O, sorry meneer, ik heb een fout gemaakt. Nee, het is de twaalfde. Nogmaals excuses en met de mededeling dat dit definitief is blaas ik stoom af. Wat zou er gebeurd zijn als ik niet gebeld had. Echt, je moet alles zelf in de gaten houden en dat is eigenlijk ook weer een goede afleiding.

Een dag voor de operatie meld ik me op de afdeling. Ik kom op een kamer waar nog een man ligt. Wel rustig want die is aan zijn keel geopereerd en kan niet praten, communiceren doen we met briefjes. ’s Avonds maak ik een foto van mijn galgenmaal en stuur die met een whatsapp naar de kinderen, die vinden dat ik goed verzorgd wordt.

 

De verpleger die de nacht doet legt uit wat er de volgende morgen gaat gebeuren. “Ik maak u om 6 uur wakker, dan kunt u zicht wassen, scheren, douchen en krijgt u een operatiehemd aan. U mag niets meer eten of drinken en krijgt wel nog een pilletje om kalm te blijven. Als u dat wilt mag u een pilletje om in slaap te komen. U wordt voor zeven uur opgehaald en naar de ok gereden”. Ik heb het idee dat die twee pilletjes niet gewerkt hebben, ik heb geen oog dicht gedaan en echt kalm ben ik de volgende ochtend niet.

Na het douchen wacht ik gedwee op de transporttroepen.  Mijn kamergenoot zwaait naar me en die heb ik daarna niet meer gezien. Bij de OK kom je in een soort sluis, de transportman mag niet naar binnen en de mensen binnen mogen daar niet uit. Dat geeft een goed gevoel, want de angst voor het oplopen van een ziekenhuisbacterie ligt op de loer. In de OK moet ik op een bedje stappen, nou zeg maar een plankje. Hoofd in de juiste stand. Ze hebben de vorige dag, tijdens het laatste gesprek met de arts en zijn assistente, aan de kant waar ik geopereerd word een grote zwarte stip in mijn oor gezet. Ik heb een tijdje in de war gezeten over hoe ze dadelijk aan mijn kale hoofd kunnen zien of ze wel aan de juiste kant beginnen. Dat lossen ze op met die viltstift. De man die de narcose in orde gaat maken prikt een gaatje in mijn arm en zegt dat hij mij gaat voorbereiden voor de operatie. Ik wil nog vragen of ze straks wat meer buikvet kunnen weghalen, maar ik ben te laat, ik word even over vieren wakker op de PACU. Dat is een soort Intensive Care maar dan anders.

Nou ben ik best weleens misselijk geweest, maar dit is anders, dit komt uit je hoofd. Als ik mijn ogen open doe moet ik spugen, maar er is niets om te spugen. En ik mag niets drinken en er is ook niets tegen, zegt de verpleegkundige. Deze operatie is er berucht om zegt ze, dat komt omdat een evenwichtsorgaan weg is en daar moet je aan wennen. Dat mijn evenwichtsorgaan zou worden opgeofferd, dat wist ik wel, maar dat je er zo verschrikkelijk misselijk van wordt, dat hebben ze wijselijk verzwegen. Dan hou ik mijn ogen maar dicht. Ondertussen hoor ik alle kastjes piepen en monitoren. Elke 10 minuten wordt je arm afgeklemd door een kastje dat de bloeddruk meet. Van slapen kan ik alleen maar dromen.

Na een uur komt een verpleegkundige functie testen. Leuk, ik moet mijn ogen opendoen want daar moet ze met een lampje in schijnen. Spugen!!! Ze zegt dat er bezoek is, mijn vrouw en dochter. Ze aaien over mijn bol en houden mijn hand vast, ik kijk niet naar ze, als ik dat wel doe, spugen!!! Jezus, dat zal toch wel een keer overgaan. Nee, dat gaat de hele nacht door, elk uur de functietest en dus elk uur spugen. 

Rate this blog entry:
0
In 2007 tinnitus, in 2011 brughoektumor rechts vastgesteld, in september 2012 geopereerd.

Comments

  • Rene
    Rene dinsdag, 12 maart 2013

    Hoi Loek,
    Fijn weer een stuk van jou te lezen. Ik heb na mijn operatie ook meer gespuugd, als daarvoor in mijn hele leven.
    Pas toen ik een medicijn in mijn infuus kreeg tegen misselijkheid ging het beter.
    Ik ben benieuwd hoe het verhaal verder gaat en hoe het nu met je gaat. Het is voor mij nu drie maanden na de operatie, mijn evenwicht wordt beter, maar ik ben nog wel steeds erg gauw moe.
    Groeten, Rene

  • Marianne
    Marianne dinsdag, 12 maart 2013

    Tjeetje mina, Loek toch. Dat is me effies wat. Wat een verhaal. Maar toch ben ik benieuwd naar de rest. Want ondanks na alles wat ik lees, hoop ik echt dat ook ik ooit een keer aan de beurt kom. Ik wacht op de rest van je verhaal. En hoe is het nu eigenlijk met je??
    Groetjes,
    Marianne

  • Guest
    Lisette dinsdag, 12 maart 2013

    Hoi Loek
    Een goed en gedetailleerd verhaal.
    Geen kleinigheid zo'n operatie, dat is duidelijk.
    Heel herkenbaar, behalve de misselijkheid, heb ik gelukkig helemaal niet gehad.
    Ik kijk weer uit naar de volgende bijdrage.

    groetjes
    Lisette

Leave your comment

Guest zaterdag, 23 september 2017

Brughoektumor Informatie

  • All
  • Na
  • Tijdens
  • Vooraf
  • Default
  • Title
  • Date
  • Random
  • Diagnose

    Wanneer u op deze site terecht komt is zeer waarschijnlijk de diagnose brughoektumor al gesteld. Het is van belang de
    • Vooraf
  • Behandelingen

    Nadat de diagnose brughoektumor is gesteld zijn er vier mogelijke behandelplannen. Wait & Scan Bestraling Operatie Combinatie, operatie gevolgd door
    • Tijdens
    • Vooraf
  • Resultaten

    Nadat u hebt kunnen lezen wat de verschillende behandelmethodes zijn, wilt u natuurlijk weten wat u daarna als resultaat mag
    • Na
    • Tijdens
  • Keuze maken

    Nadat U bent bekomen van de schrik, informatie heeft gevonden over de verschillende behandelingen en de resultaten, zult u zich
    • Vooraf
  • Begeleiding & Nazorg

    Wat vaak terugkomt wanneer je spreekt met lotgenoten, of fora er op naleest, is dat de begeleiding en nazorg na
    • Na
    • Tijdens
    • Vooraf
  • BHT & Werk

    Begrip Niemand ziet van buiten af dat u een brughoektumor heeft, en ook wanneer u er eenmaal vanaf geholpen bent
    • Na
    • Vooraf
  • Lotgenoten

    Het kan een grote steun zijn om te weten dat u niet de enige bent met een brughoektumor, er zijn
    • Na
    • Tijdens
    • Vooraf
  • Vragen & Antwoorden

    FAQ. Er is hier een begin gemaakt om een FAQ op te stellen, deze is nog in ontwikkeling, veel vragen
    • Na
    • Tijdens
    • Vooraf