Hallo allemaal.

Nou nou een kleine week thuis en nog in de ellende. Ik heb lang nagedacht of ik wel zou schrijven, maar ik dacht ik ben hier mee begonnen dus ga dan ook door. En men hoeft het natuurlijk niet te lezen

4 sept, spannend. Ik word geopereerd.

Maar wat een narigheid. Operatie ging goed. Tumor van aangezichtszenuw afgehaald. Toen kwamen ze erachter dat de tumor weer was gegroeid. Had de aangezichtszenuw gekliefd en was daar omheen aan het groeien. Deze was ook heel bloederig. Uiteindelijk heb ik helaas een bloeding gehad. De arts is het persoonlijk aan Ger , mijn man en Ellen, mijn vriendin komen vertellen. Mijn hemel wat heb ik een pijn gehad zeg. Niet normaal en menselijk meer. En ik ben 7 dagen heel ziek en misselijk geweest. Niks gegeten e.d. Ze hebben volgens mij zeker drie dagen ieder uur gecontroleerd. Ook nog gescand .

Uiteindelijk toen ik niet meer ieder uur gecontroleerd hoefde te worden heb ik een ventolin pleister geplakt gekregen. Werd er wel lekker suf van maar ook misselijk.

Uiteindelijk wilde ik zelf naar huis . Had er genoeg van. Nou als ik het aandurfde en er was genoeg hulp dan mocht ik naar huis. 2 uur in de auto. Ik ben afgebroken tot op het bot maar thuis was ik helemaal niks meer. En die rugpijn......Fysio, huisarts, iedereen kwam en helpen me ook. Maar de pijn komt omdat het bloed overal tussen de ,,,,,ik weet het niet meer,,,,,,, is gaan zitten.

Vandaag hechtingen eruit, en h.a vertelde dat als het lichaam alles had opgeruimd ook de pijn minder zou worden. Ik mocht wel morfine maar dan word ik weer misselijk. Nou echt niet. Wel andere slaapmedicatie gekregen. Mijn temazepam 20 mg helpen niks. Ik lig vanaf dat ik thuis ben vanaf een uur of twee wakker te liggen. Word je ook al niet vrolijk van, en doodmoe.

Nu mijn hangende oog en mond nog zien recht te krijgen. Volgende week moet ik al terug naar leiden. Controle, en mijn zicht en gehoor is ook niet goed.

Getsie wat een rotverhaal. Maar ik kan echt niet iets positievers opschrijven nu.

Groetjes van Marianne