Posted by on in Ervaringen
  • Font size: Larger Smaller
  • Hits: 743
  • 3 Comments
  • Print

Herstel na de operatie

Ik kan niet anders zeggen dan dat mijn herstel wonderbaarlijk voorspoedig is gegaan tot nu toe. Een groot voordeel is volgens mij dat ik na de operatie geen enkele last meer heb gehad van die verschrikkelijke draaiduizeligheid. Af en toe voel heb ik nog het gevoel alsof je op een boot schommelt. De evenwichtsoefeningen kosten mij relatief weinig moeite. De eerste keer dat ik een nieuwe oefening deed, werd ik er een beetje duizelig van maar meestal verdween dit als ik de oefeningen een aantal malen herhaalde. Mijn rechteroor voelt alsof er een dop opzit, die er nog af moet. Iedere keer verwacht ik iets te horen, maar dat gebeurt natuurlijk niet. Soms wordt ik daar erg emotioneel van.

Al snel na thuiskomst beginnen we met wandelen, iedere dag iets verder en tijdens de wandeling neem ik meteen wat evenwichtsoefeningen mee (hellinkje op en af, op een streep lopen, voetje-voor- voetje, etc.). Ik heb de eerste week ongelooflijke kramp in mijn kuiten van het balanceren om mijn nieuwe evenwicht te vinden. Het is heel raar dat je hersens en benen niet helemaal goed meer samenwerken. Gelukkig helpt paracetamol en zakt de spierpijn langzaam af. Gedurende de weken die volgen, verzinnen we telkens nieuwe oefeningen: op een smalle balk lopen (wel met één hand van mijn man erbij), trappen lopen zonder leuning, lopen in mul zand en met tegenwind. De eerste keren dat ik dit doe, voelt het erg onwennig maar na een aantal keren herhalen weet mijn hoofd weer hoe het werkt.

Eten en drinken gaan steeds beter. Na een week kan ik weer normaal uit een beker drinken. Koffie smaakt zo veel lekkerder zonder rietje! Ik eet steeds mee aan tafel met het gezin en het voelt zo goed om daar weer deel van uit te maken. Mijn gezicht blijft verdoofd voelen, maar er zit wel verandering in: er beginnen 'stroompjes' over mijn gezicht te lopen, van boven naar beneden en van mijn slaap naar mijn ogen, tanden, mond en neus. Af en toe is het zo heftig dat het pijn doet. Mij is verteld dat dit goed is omdat het een teken is dat de gekneusde gevoelszenuw begint te herstellen. Ik heb zo het idee dat dit onbewust een hoop energie kost... ik geef gewoon toe aan de vermoeidheid. Meestal voel ik me weer een stuk beter als ik een uurtje heb geslapen. Naar mate de weken voorbij gaan, slaap ik steeds minder overdag en heb ik genoeg aan een uurtje liggen met tijdschrift of boek.

28 mei: Ik vind het doodeng, maar ik probeer te fietsen. Ik denk maar zo: als het nu niet lukt, proberen we het volgende week nog weer eens, net zo lang tot het goed gaat. Het fietsen kost me verrassend weinig moeite. Ik fiets meteen al veel netter dan in de laatste maanden voor de operatie! Toen slingerde ik als een dronkenlap over het fietspad... Deelname aan het verkeer is echter een ander verhaal. Auto's die van rechts komen hoor ik alsof ze van links komen. Achteropkomend verkeer hoor ik helemaal niet. Ik moet veel meer en beter om me heen kijken voor ik van richting verander. Oefening baart kunst dus ik fiets nu bijna dagelijks en het gaat steeds beter.

Op 27 juni moet ik naar het LUMC voor nacontrole. Zodra ik de spreekkamer binnenloop zegt de chirurg dat hij aan mijn manier van binnenlopen kan zien dat het goed gaat. Verder merkt hij op dat hij niet aan me kan zien welke kant hij heeft geopereerd, zo 'normaal' is mijn gezicht. Hij is heel tevreden en ik hoef niet meer terug te komen in Leiden. De controle MRI's worden gemaakt in het WFG en dan ter beoordeling naar het LUMC gestuurd. Later die middag heb ik nog een afspraak met de oogarts voor controle van het focusprobleem met mijn ogen. Dat is gelukkig ook normaal en ook daar hoef ik niet meer terug te komen.

 

 

 

Rate this blog entry:
0
Eind februari diagnose: rechts brughoektumor 33,3 x 25,9 mm, 13 mei 2013 geopereerd in het LUMC

Comments

  • Danny Dollé
    Danny Dollé vrijdag, 16 augustus 2013

    Fijn om te horen dat je herstel zo voorspoedig verloopt, zeker ook voor anderen die nog door de molen moeten, prettig om te lezen. Ook bij mij is dit zo verlopen, alleen ben ik nog steeds eerder vermoeid als voor de operatie.

    Wij fietsen normaal altijd in een rustige omgeving, maar afgelopen week door Utrecht, was best lastig met één werkend oor. Ik werd links en rechts ingehaald door scooters, waarbij het voor mij niet te horen was aan welke kant het zou gebeuren. Best spannend maar heb het er zonder kleerscheuren vanaf gebracht. :D

  • Mark
    Mark zaterdag, 17 augustus 2013

    Zeker goed om te lezen dat het herstel zo voorspoedig is verlopen/verloopt. Herken wel aardig wat punten in je posts, kan volgens mij wel blij zijn dat ik geen ervaringen heb met hallucinaties, lijkt me nou niet echt prettig.
    Bedankt voor het delen van je verhaal en veel succes en sterkte nog.
    Groeten Mark

  • Guest
    marianne zaterdag, 17 augustus 2013

    Fijn dat alles zo voorspoedig verloopt. Ik hoop voor jou dat het zo door zal gaan en je je snel weer helemaal optimaal zal voelen. Toch hoor ik van de anderen dat het herstel best wel lang kan zijn.
    Mijn gehoor rechts is al weg , dus ik ben er al een beetje aan gewend dat ik soms niet weet waar het geluid vandaan komt. Toch ben ik benieuwd hoe het zal zijn als ik geopereerd ben. Men zegt dat het toch weer anders zal zijn.
    Veel succes met je verdere herstel.
    Groetjes van Marianne

Leave your comment

Guest vrijdag, 22 september 2017