Posted by on in Ervaringen
  • Font size: Larger Smaller
  • Hits: 538
  • 2 Comments
  • Print

Duistere aktiviteiten... en koffiedrinken op het werk

Door omstandigheden konden we vorige week niet overdag wandelen, dus besloten we 's avonds, als de jongste in bed lag, op pad te gaan. Al snel bleek dat wandelen in het donker heel wat lastiger is dan overdag. Ik was weer aardig aan het zwalken over straat en af en toe gedesoriënteerd. 's Avonds heb je toch minder referentiepunten. Maar herhaling helpt, dus de derde avond liep ik al veel beter als de eerste avond. Behalve op het grind in het plantsoen, dat ging echt voor geen meter. Gelukkig was dat maar een klein stukje.

Als wandelen in het donker al lastiger is, hoe zou fietsen in het donker dan gaan? Er is maar 1 manier om daar achter te komen, dus stapten we een paar avonden geleden om een uur of negen 's avonds op de fiets. Het ging wel goed zolang er straatlantaarns waren, maar in de polder heb je die niet... Ik vond het erg moeilijk om me te concentreren op de weg en om netjes recht(s) te blijven fietsen. Als ik werd verblind door een tegemoetkomende auto was ik de kluts helemaal kwijt en volgde ik maar het achterlichtje van mijn man. (Het hielp ook niet echt dat ik onderweg bijna een konijn onder mijn voorwiel kreeg!) Deze eerste keer heb ik niet relaxed gefietst en was erg moe toen we thuis waren. Ik moet dit in de toekomst vaker oefenen om weer vertrouwen in mijzelf te krijgen.

Gisteren was een van mijn collega's 25 jaar in dienst en dat werd gevierd met koffie en gebak. Dat vond ik een hele goede reden om bij het werk langs te gaan. Het was heel leuk om alle collega's (ong. 40) weer eens te zien en hun reacties op mijn bezoek waren hartverwarmend. Ik werd er bijna emotioneel van. Na de koffie/gebak/toespraakjes ben ik nog even blijven hangen bij mijn collega. Ze had een paar vragen en opmerkingen over het werk en voor ik het wist was het tijd om naar huis te gaan. Mijn hoofd voelde behoorlijk vol en moe op weg naar huis maar ik ben blij dat ik de stap genomen heb. 's Middags heb ik nog boodschappen gedaan en toen was ik 's avonds gevloerd.

Volgende week moet ik naar de bedrijfsarts. Ik ga eerst maar eens horen wat hij te melden heeft voordat ik uitspraken ga doen over weer aan het werk gaan. Aan de ene kant zie ik er naar uit, maar ik zie er ook tegenop, vooral m.b.t. de eenzijdige doofheid.

 

Rate this blog entry:
0
Eind februari diagnose: rechts brughoektumor 33,3 x 25,9 mm, 13 mei 2013 geopereerd in het LUMC

Comments

  • Danny Dollé
    Danny Dollé vrijdag, 23 augustus 2013

    Veel succes bij de bedrijfsarts. Bedenk alvast voor jezelf wat je zou willen en ga niets overhaasten. Natuurlijk is het fijn als alles weer zoals vroeger was. Maar je herstel heeft gewoon tijd nodig rustig opbouwen dus.

    Vr.gr. Danny

  • Angelique
    Angelique maandag, 26 augustus 2013

    Hoi Annette

    Je bent lekker bezig om van alles uit te proberen. Ik woon niet in de polder, dus hier is het eigenlijk nooit donker. Ik heb dus geen idee hoe ik loop en fiets in het donker. Maar als je dat af en toe wel moet doen, is het goed om het van te voren wel uit te proberen. Het is wel jammer voor je dat konijnen niet een beetje meer rekening met je houden :D
    Ben je al eerder bij die bedrijfsarts geweest?
    Als hij weet wat je hebt doorstaan afgelopen maanden, kan ik me niet voorstellen dat hij voorbij gaat aan jouw ideeën over het mogelijke opstarten van je werkzaamheden. Het is dus wel goed om vast na te denken wat jij zelf wilt. Maar overhaast het vooral niet!
    Veel succes verder, groetjes
    Angelique

Leave your comment

Guest zaterdag, 23 september 2017