• 1
  • 2
  • 3
Text Size

Het verhaal van Ronald Bant.

Mijn tumor werd pas recent, (augustus 2013) ontdekt, althans gediagnosticeerd. Hij/zij heeft mijn leven en van al die van mij houden al behoorlijk omver gegooid, op zijn kop gezet. Om dit visueel te maken voor mijzelf, maar ook voor mijn echtgenote Monique, mijn 2 dochters Romy & Ghislaine, en de rest van mij familie, ben ik een blog gaan bijhouden. Ik schrijf daar alles wat ik voel, hoe ik het voel, wat er gebeurt en wat er niet gebeurt. Ik heb dat nodig om het duidelijk voor mijzelf te krijgen, om het overzicht niet te verliezen.De pijn, het verdriet, de angst, maar (hoop ik) ook de leuke dingen zullen hier vereeuwigd worden.
Maar niet alleen voor mijzelf, ik wil de ervaringen ook delen met lotgenoten in welk stadium zij zich ook bevinden.

  • Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Categories
    Categories Displays a list of categories from this blog.
  • Tags
    Tags Displays a list of tags that has been used in the blog.
  • Bloggers
    Bloggers Search for your favorite blogger from this site.
  • Team Blogs
    Team Blogs Find your favorite team blogs here.
  • Login
Posted by on in Ervaringen
  • Font size: Larger Smaller
  • Hits: 1647
  • 8 Comments
  • Print

1 week thuis!

Goed, daar ben ik dan weer.Ik probeer vandaag weer even een blogje te maken, al valt het niet mee met een rechteroog dat niet mee wil werken.

Gelukkig heeft Monique de honneurs voor mij waar genomen en jullie op de hoogte gehouden op mijn blog.

Zoals jullie hebben begrepen, is het niet helemaal gegaan zoals ik gehoopt en verwacht had. Natuurlijk wist ik van het risico, maar verwachtte het niet. Dat is dus een hele zware tegenvaller. Een zijde van het gezicht die niet meewerkt. Het is erg lastig kan ik jullie vertellen.

 

Maar goed, bij het begin beginnen dan maar.

Ik ging dus redelijk opgewekt, maar ook wel zenuwachtig richting OK 2 weken geleden op 4 december. De slaappil begon al aardig zijn/haar werking te doen en eigenlijk was ik al "vertrokken" voordat ik goed en wel kennis had gemaakt met de OK-verpleegkundige die ij klaarmaakte voor de OK.

Het volgende dat ik mij herinner is de enorme pijn in mijn hoofd, op de wond en in mijn nek. Daarnaast voelde ik dat ik een doorligplek had op mijn stuit, ondanks alle voorzorgsmaatregelen.

Ik wilde heel graag pijnstillers maar mocht dit niet, ondanks mijn herhaald verzoek/gesmeek. Wel gaf men aan niet te snappen waarom ik zo'n pijn had. Tja, niet iedereen is hetzelfde  nu eenmaal.

Ik werd zowat elk halfuur nagekeken, doorgemeten en betast. Temperatuur ging wel omhoog, bloddruk bleef goed, en de pijn bleef.

Gelukkig kwamen  eindelijk Monique en Tom. Ik had toen al begrepen dat de OK niet helemaal was gegaan zoals gewenst en er zich een complicatie had voorgedaan, t.w. een beschadigde aangezichtszenuw. Alsof het allemaal nog niet genoeg was.

Ik ben dus van de ene boosheid omdat het mij moet overkomen in een andere boosheid omdat het mij mot overkomen, gerold. Alsof het wennen aan partiële doofheid en het verlies van eenzijdig evenwicht niet al genoeg is.

Maar  goed de artsen hebben goede hoop dat het vrijwel volledig zal herstellen, maar het zal lang duren. En anders kan nog overwogen worden om de tongzenuw aan de aangezichtszenuw te bevestigen. Dat zou ook mooi resultaat geven.

 

Ach het enige resultaat dat ik nu wil, is dat ik weer volledig partner en pap zal kunnen zijn. Dat is voor mij het belangrijkste op dit moment.

Ik doe keurig meerdere malen per dag mijn oefeningen, zowel voor evenwicht, als voor mijn aangedane gezicht, de fysio/mime-therapeute is al 1x geweest, komt donderdag weer en ik loop elke dag een klein stukje buiten, nu zo'n 300 mtr zonder steun, maar wel iemand in de buurt.

Ik doe mijn best, ga mijn stinkende best doen, meer kan ik niet.

 

Maar wat kost dat typen een hoop moeite nu zeg.

Rate this blog entry:
0

Comments

  • Danny Dollé
    Danny Dollé maandag, 16 december 2013

    Waardeloos Ronald dat het zo loopt. Het evenwicht zal wel snel herstellen met veel trainen, maar de aangezichtszenuw heeft meestal behoorlijk wat tijd nodig om weer naar behoren te functioneren. Wat jij zegt, niemand is gelijk, ook ik had bepaalde zaken welke normaal nooit voor bleken te komen...
    Zo'n doorligplek had ik ook, op m'n hiel een enorme blaar, echt niet normaal zo groot. Maar goed dat hersteld allemaal wel snel, laten we hopen de rest van je klachten ook.
    Veel succes en beterschap!

    Groeten Danny

  • Guest
    marianne maandag, 16 december 2013

    Welkom thuis Ronald,
    Ja dat was wel een tegenvaller he? Ik kan me dat heel goed voorstellen, omdat ik eigenlijk in hetzelfde schuitje zat. Maar houdt moed hoor. Bij iedereen anders natuurlijk maar bij mij is het , nu, naar ruim 3 maanden redelijk bijgetrokken. Heb nu s, nachts mijn oog zelfs niet meer afgeplakt. Dus sluit nu redelijk goed. Ook is het oog deze week weer gaan tranen. Mijn mond ook weer bijgetrokken al is kauwen rechts nog moeilijk. Ik zeg dit om jou moed te geven . Maar moeilijk is en blijft het. Ga lekker genieten van het feit dat je weer bij Monique en de kindjes bent. De rest komt vanzelf. Sterkte met de revalidatie en het herstellen.
    Fijn dat je iets h ebt laten horen.
    lieve groetjes van Marianne

  • Danny Dollé
    Danny Dollé maandag, 16 december 2013

    Ik snap je frustratie volkomen. Neem je rust en denk aan de verhalen van een paar anderen hier, hoe na 3 maanden een en ander weer bij kan trekken. ik hoop het echt voor je. Beterschap.

  • Ron Brenkman
    Ron Brenkman maandag, 16 december 2013

    Hoi Ronald, balen te lezen dat het niet helemaal zonder problemen verlopen is. Ik had je graag een traject zonder complicaties en snel herstel zoals bij mezelf gegund. Ik wens je in ieder geval veel succes met je herstel en hopelijk kun je toch nog een beetje van de feestdagen genieten. Groet Ron

  • Guest
    Lisette maandag, 16 december 2013

    Hoi Ronald
    Fijn dat je weer wat laat horen. Ik kan me goed voorstellen dat zo'n stukje typen al weer een hele inspanning is, heel herkenbaar.
    Waardeloos dat de aangezichtszenuw is aangedaan. Je weet dat het kan gebeuren, maar wat valt het tegen als het ook echt gebeurt.
    Ik wens je sterkte en geduld. Concentreer je op je herstel, uitrusten en oefenen, elke dag weer, dan zul je met kleine stapjes vooruit gaan.
    Ik denk aan je!
    lieve groetjes
    Lisette

  • Guest
    Petra dinsdag, 17 december 2013

    Goed weer iets van jezelf te horen!
    We krijgen het niet kado, ja de tumor wel maar het herstel helaas niet... ik begrijp je boosheid helemaal. Maar laat de hoop op herstel asjeblieft niet zakken, het komt vast wel goed met je ;)

    Groetjes Petra

  • Mark
    Mark woensdag, 18 december 2013

    Dat is flink balen, veel succes met de revalidatie/het herstel. Het zal niet makkelijk zijn en ook nooit snel genoeg herstellen, probeer het geduld te houden, het heeft nou eenmaal veel tijd nodig.
    Sterkte Ronald voor jou en iedereen die je lief heeft.

    Groet Mark

  • Ronald
    Ronald donderdag, 19 december 2013

    Ja naamgenoot er zijn fijnere dingen te bedenken. Dat evenwicht komt wel weer goed, ik had er in de eerste weken ook last van en sta nu ook gewoon op één been yoga te doen. Blaren onder mijn hielen, drie enorme schaafplekken van de klem waarin ik met mijn hoofd lag tijdens de operatie (nog steeds groeit er geen haar op)
    Binnen een paar uur weer terug naar de OK om een bloeding in mijn buik te stoppen, omdat ze een vat niet goed hadden dichtgebrandt (met alleen oppervlakkige verdoving die niet werkte...) en het fijnste was dat de anaesthesist bij het inbrengen van de catheter mijn urinebuis op twee plekken beschadigde waar ik inmiddels twee keer aan geopereerd ben en nog dagelijks last van heb (zelf regelmatig catheteriseren, regelmatig een geirriteerde prostaat daardoor)

    Dus wat ik wil zeggen is, je doet er geen fuck aan, het overkomt je en je moet het accepteren en vechten voor wat je waard bent ook al is dat heel zwaar en moeilijk. Gelukkig heb je een fijn gezin dat je steunt, put daar je kracht uit, wees positief en schrijf hier bij je lotgenoten je frustratie van je af.

    All the best!

    groetjes Ronald

Leave your comment

Guest donderdag, 04 maart 2021

Brughoektumor Informatie

  • All
  • Na
  • Tijdens
  • Vooraf
  • Default
  • Title
  • Date
  • Random
  • Diagnose

    Wanneer u op deze site terecht komt is zeer waarschijnlijk de diagnose brughoektumor al gesteld. Het is van belang de
    • Vooraf
  • Behandelingen

    Nadat de diagnose brughoektumor is gesteld zijn er vier mogelijke behandelplannen. Wait & Scan Bestraling Operatie Combinatie, operatie gevolgd door
    • Tijdens
    • Vooraf
  • Resultaten

    Nadat u hebt kunnen lezen wat de verschillende behandelmethodes zijn, wilt u natuurlijk weten wat u daarna als resultaat mag
    • Na
    • Tijdens
  • Keuze maken

    Nadat U bent bekomen van de schrik, informatie heeft gevonden over de verschillende behandelingen en de resultaten, zult u zich
    • Vooraf
  • Begeleiding & Nazorg

    Wat vaak terugkomt wanneer je spreekt met lotgenoten, of fora er op naleest, is dat de begeleiding en nazorg na
    • Na
    • Tijdens
    • Vooraf
  • BHT & Werk

    Begrip Niemand ziet van buiten af dat u een brughoektumor heeft, en ook wanneer u er eenmaal vanaf geholpen bent
    • Na
    • Vooraf
  • Lotgenoten

    Het kan een grote steun zijn om te weten dat u niet de enige bent met een brughoektumor, er zijn
    • Na
    • Tijdens
    • Vooraf
  • Vragen & Antwoorden

    FAQ. Er is hier een begin gemaakt om een FAQ op te stellen, deze is nog in ontwikkeling, veel vragen
    • Na
    • Tijdens
    • Vooraf